KARDEŞLİK

Kardeş ilişkisi konusu , geçen gün dışarıda otururken şahit olduğum bir olay sonrası kafamda bir aydınlanma olarak yerini aldı , daha doğrusu bir farkındalığımı açığa çıkardı .

Yaşları ergenliği geçmiş hatta yetişkin sayılacak iki kız kardeşin tartışmasına kulak misafiri oldum , birbirlerini kırmaktan çekinmeden kullandıkları bir dil vardı , benim kardeşlerimle asla kullanmadığım bir dil , sonra iki kardeşin bu tonda tartışmasının (sonra belli ki konu tatlıya bağlanabiliyor dışardan anladığım kadarıyla ) altında anne babanın sorunlarını kendisinin çözdüğünün , anne ve babanın eş olmasıyla ilgili çocukların sorumluluk almak zorunda olmadıklarının yattığını düşündüm .

Ben ve kardeşlerim dahil , etrafımda kardeşleriyle bu dili konuşmaktan özellikle çekinen arkadaşlarım genellikle ( tabii ki istisnalar kaideyi bozmaz ) ailesinde hep sorun çözmeye odaklanmış , kardeşlerin birbirine ebeveynlik yapmak üzere rol giyinmiş , korumak , kollamak , çözüm üretmek , duygu durumlarının sorumluluğunu üzerine almakla ilgili bir iletişim geliştirmiş kardeşler oluyor .

Her ailede sorunlar yaşanır , hatta bu sorunlar , aile içinde bağlar kuvvetliyse ilişki boyutunu geliştirebilir , dönüştürebilir bile yani bir anlamda çıkan sorun aileye katkı sağlayabilir ama ya ailede bağlar kuvvetli değilse ,işte o zaman , ip çekme oyunundaki gibi bağ sandığımız halata çocuklar öyle bir tutunur ki , her kardeş diğerinin eli daha az acısın diye var gücüyle asılır .

Özetle gözlemlediğim , ebeveynler arasındaki dışarıya yansıttıkları bozuk iletişim çocukların kardeş ilişkilerini de oldukları gibi yaşamaktan alıkoyuyor , çoğu zaman gerçek kimlikleri ile birbirlerinin hayatlarında olamıyor , bu döngü tabii ki kırılabilir , terapilerle , alınan desteklerle ve farkındalıklarla , ama anladığım şu ki , kardeşinle doya doya şöyle dolu dolu kavga edebilmek bile bir nimet ve sağlıklı aile göstergesi benim bakış açımda .

Sevgiyle