Yarışalım mı ?

Hız konusunda iddialıyım , hızlı yürürüm öyle ki yanımda benimle yürüyen koşar adım eşlik eder , hızlı yemek yerim , sofrada ilk ben bitirir ve herkesi beklerim , gün içinde hızlı hareket ederim , gideceğim yere yarım saat önce giderim , günümü planlarım ve neyi ne kadar süreyle yapacağımın garantisi vardır bende olur da aksilik çıkarsa diye de opsiyonlu planlarım , kapıda hazır eşini bekleyen her zaman ben olmuşumdur , iki bazen üç işi aynı anda yaparım , kitabı bile tek okumam iki kitabı birlikte götürür ve eş zamanla bitermeye çabalarım , kuaförlerde oturamam çünkü o anda hiçbir şey yapmıyorum ve bu çok saçma :/

Bu durumun yanı sıra yavaş yürüyene , yavaş yemek yiyene , yavaş konuşana , yavaş iş yapana , yavaş hazırlanana asla tahammül edemediğim gibi tetiklenip aşırı sinirlendiğim bir dönemi geride bırakıyorum üstelik yavaş yavaş J

Benim için tam da şimdi doğru zamandı dediğim bir zaman diliminde bu hızın altında yatan gerçeklerle yüzleştim .

‘’Her şeyi ben hallediyorum , çok yoğunum , okunmamış bilmem kaç tane mailim , mesajım var , hiç vaktim yok , kendime bile zaman ayıramıyorum ‘’ cümlelerinin duygusal çevirisinin ‘’aslında bazı konularla yüzleşmek istemiyorum , eğer durursam duygumu farkederim, buna da hazır değilim o yüzden daha hızlı ve daha yoğun olmalıyım , kimseye hayır diyemediğim için kendime sınırı ancak çok yoğun olduğumu göstererek çiziyorum ‘’ demek olduğunu öğrendim .

Ne kadar koşarsam koşayım , ne kadar yoğun olursam olayım o duygudan asla kaçamayacağımı ve , elbet bir gün yüzleşeceğimi , o konuyu oturup konuşup istesem de istemesemde çözeceğimi çünkü eğer zamanında çözmezsem , x kişisi gitse z kişisiyle aynı durumu yaşamaya devam ettiğimi de öğrendim .

Bu yoğunlukta ve hızda yaşayarak kendine bunu paravan ve sınır yapmış olan kişilere yalan söylemeyeceğim , hiç de öyle hafifletemeyeceğim çünkü su çok soğuk alıştıra alıştıra girilmiyor böyle bombalama atlayacaksınız , kocaman bir soğuk tecrübeler buketi elinizde, sudan çıkarsınız zamanı gelince .

Çocukluğunu , ergenliğini ve gençliğini hep bir sorunu çözmek üzerine yaşamış , uzunca bir süre huzursuzluğun içinde konfor alanı bulmayı öğrenmiş bir kadın olarak , huzurun güvenli ve konforlu olduğunu kabul etmem zaman aldı ve yavaşlamayı öğreniyorum , öğrendim diyemem çünkü hala konfor belirlediğim o kalbimin küt küt attığı aceleci ve hızlı yaşayan Nilda’ya çok çabuk dönüşüyorum, bazen kendi kendime müdahale etsem de , bazen de dışardan bir acelemiz yok sakin ol , bu da böyle olsun , uğraşma boş ver cümlelerine ihtiyaç duyuyorum .

Seni, yoğun hayatının arasında , bu hızlı yaşamının sebebiyle yüzleştiren bu yazı olduysa eğer , her şey aydınlandığında , hayat çok huzurlu , güvenli , konforlu ve keyifli ve bazen öyle olmazsa da ,ki her zaman olmaz tabiki sonuçta hayat bu ,korkacak bir şey yok çünkü çözmeyi en iyi bildiğin şey zaten bu bil istedim .